|
26 Haziran 2004 Tarihli Resmi
Gazete
Sayı: 25504
ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNE DAİR
KANUN
Kanun No: 5188
Kabul Tarihi:
10.06.2004
BİRİNCİ
BÖLÜM
Genel
Hükümler
Amaç
MADDE 1.
— Bu Kanunun
amacı, kamu güvenliğini tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik
hizmetlerinin yerine getirilmesine ilişkin esas ve usulleri
belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2.
— Bu Kanun, özel
güvenlik izninin verilmesine, bu hizmeti yerine getirecek kişi ve
kuruluşların ruhsatlandırılmasına ve denetlenmesine ilişkin
hususları kapsar.
Özel
güvenlik izni
MADDE 3.
— Kişilerin
silahlı personel tarafından korunması, kurum ve kuruluşlar
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulması veya güvenlik hizmetinin
şirketlere gördürülmesi özel güvenlik komisyonunun kararı üzerine
valinin iznine bağlıdır. Toplantı, konser, sahne gösterileri ve
benzeri etkinliklerde; para veya değerli eşya nakli gibi geçici veya
acil hallerde, komisyon kararı aranmaksızın, vali tarafından özel
güvenlik izni verilebilir.
Kişi ve
kuruluşların talebi üzerine, koruma ve güvenlik ihtiyacı dikkate
alınarak, güvenlik hizmetinin istihdam edilecek personel eliyle
sağlanmasına, kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi
kurulmasına ya da bu hizmetin güvenlik şirketlerine gördürülmesine
izin verilir. Bir kuruluş bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmuş
olması, ihtiyaç duyulduğunda ayrıca güvenlik şirketlerine hizmet
gördürülmesine mani değildir.
Komisyon,
koruma ve güvenlik hizmetini yerine getirecek personelin,
bulundurulabilecek
veya taşınabilecek silah ve teçhizatın azamî miktarını ve
niteliğini, gerekli hallerde diğer fizikî ve aletli güvenlik
tedbirlerini belirlemeye yetkilidir. Havalimanı ve liman gibi
yerlerde alınacak güvenlik tedbirlerine ilişkin uluslararası
yükümlülükler saklıdır.
Geçici haller
dışındaki özel güvenlik uygulaması, en az bir ay önce başvurulması
şartıyla komisyonun kararı ve valinin onayı ile sona
erdirilebilir.
Özel
güvenlik komisyonu
MADDE 4.
— Özel güvenlik
komisyonu, bu Kanunda belirtilen özel güvenlikle ilgili kararları almak üzere
valinin görevlendireceği bir vali yardımcısının başkanlığında, il
emniyet müdürlüğü, il jandarma komutanlığı, ticaret odası
başkanlığı, sanayi odası başkanlığı temsilcisinden oluşur. Sanayi
odasının bulunmadığı illerde
komisyona ticaret ve sanayi odası başkanlığının temsilcisi katılır.
Özel güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın kaldırılması için
başvuran kişi ya da kuruluşun temsilcisi ilgili komisyon
toplantısına üye olarak katılır. Komisyon, kararlarını oy çokluğu ile alır; oyların eşitliği halinde
başkanın bulunduğu taraf çoğunluk sayılır; çekimser oy
kullanılamaz.
Özel
güvenlik şirketleri
MADDE 5.
— Şirketlerin
özel güvenlik alanında faaliyette bulunması İçişleri Bakanlığının
iznine tâbidir. Faaliyet izni verilebilmesi için şirket hisselerinin
nama yazılı olması ve faaliyet alanının münhasıran koruma ve
güvenlik hizmeti olması zorunludur. Özel güvenlik şirketleri,
şubelerini bir ay içinde Bakanlığa ve ilgili valiliğe yazılı olarak;
hisse devirlerini bir ay içinde
Bakanlığa bildirirler.
Yabancı
kişilerin özel güvenlik şirketi kurabilmesi ve yabancı şirketlerin
Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi mütekabiliyet esasına
tâbidir.
Özel güvenlik
şirketlerinin kurucu ve yöneticilerinde bu Kanunun 10 uncu
maddesinin (a) ve (d) bentlerinde belirtilen şartlar aranır.
Yöneticilerin ayrıca dört yıllık yüksek okul mezunu olmaları,
Kanunun 10 uncu maddesinin (e) bendinde belirtilen şartı taşımaları
ve 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik temel eğitimini
başarıyla tamamlamış olmaları gerekir.
Kurucu ve
yöneticilerde aranan şartların kaybedilmesi halinde iki ay içinde
eksiklik giderilmediği veya bu kurucu ve yöneticiler
değiştirilmediği takdirde faaliyet izni iptal edilir.
Bu şirketler
tarafından üçüncü kişi, kurum ve kuruluşlara sağlanacak koruma ve
güvenlik hizmetleri, hizmetin başlamasından en geç bir hafta önce
ilgili valiliğe yazılı olarak bildirilir. Acil ve geçici nitelikteki
koruma ve güvenlik hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek önlemler
MADDE 6. —
Mülkî idare amirleri havalimanı, liman, gümrük, gar ve istasyon gibi
yerler ile spor müsabakalarının, sahne gösterilerinin ve benzeri
etkinliklerin yapıldığı yerlerdeki özel güvenlik tedbirlerini
denetlemeye ve kamu güvenliğinin gerektirdiği hallerde ek önlemler
aldırmaya yetkilidir.
Kamu
güvenliğinin sağlanması yönünden 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile
vali ve kaymakamlara verilen yetkiler saklıdır. Bu yetkilerin
kullanılması durumunda özel güvenlik birimi ve özel güvenlik
personeli mülkî idare amirinin ve genel kolluk amirinin emirlerini
yerine getirmek zorundadır.
İKİNCİ
BÖLÜM
Özel Güvenlik
Görevlileri
Özel
güvenlik görevlilerinin yetkileri
MADDE 7.
— Özel güvenlik
görevlilerinin yetkileri şunlardır:
a) Koruma ve
güvenliğini sağladıkları alanlara girmek isteyenleri duyarlı kapıdan
geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray
cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
b) Toplantı,
konser, spor müsabakası, sahne gösterileri ve benzeri etkinlikler
ile cenaze ve düğün törenlerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan
geçirme, bu kişilerin üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray
cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirme.
c) 1412 sayılı
Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 127 nci maddesine göre yakalama ve
yakalama nedeniyle orantılı arama.
d) Görev
alanında, haklarında yakalama, tutuklama veya mahkûmiyet kararı
bulunan kişileri yakalama ve arama.
e) Yangın,
deprem gibi tabiî afet durumlarında ve imdat istenmesi halinde görev
alanındaki işyeri ve konutlara girme.
f) Hava
meydanı, liman, gar, istasyon ve terminal gibi toplu ulaşım
tesislerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
g) Genel
kolluk kuvvetlerine
derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç teşkil eden veya
delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte tehlike
doğurabilecek eşyayı emanete alma.
h) Terk
edilmiş ve bulunmuş eşyayı emanete alma.
ı) Kişinin
vücudu veya sağlığı bakımından mevcut bir tehlikeden korunması
amacıyla yakalama.
j) Olay yerini
ve delilleri koruma, bu amaçla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 157
nci maddesine göre yakalama.
k) Türk Medeni
Kanununun 981 inci maddesine, Borçlar Kanununun 52 nci
maddesine, Türk Ceza
Kanununun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2) numaralı
bentlerine göre zor kullanma.
Silah
bulundurma ve taşıma yetkisi
MADDE 8.
— Hangi koruma ve
güvenlik hizmeti için ne miktar ve özellikte ateşli silah
bulundurulabileceği komisyon tarafından belirlenir.
Ancak eğitim
ve öğretim kurumlarında, sağlık tesislerinde, talih oyunları
işletmelerinde, içkili yerlerde silahlı özel güvenlik görevlisi
çalıştırılmasına izin verilmez. Özel güvenlik görevlileri, özel
toplantılarda, spor müsabakalarında, sahne gösterileri ve benzeri
etkinliklerde silahlı olarak görev yapamazlar.
Koruma ve
güvenlik hizmetinde kullanılacak silah ve teçhizat, ilgili kişi veya
kuruluş tarafından temin edilir. Özel güvenlik şirketleri ateşli
silah alamaz ve bulunduramazlar. Ancak özel güvenlik şirketlerine,
para ve değerli eşya nakli, geçici süreli koruma ve güvenlik
hizmetlerinde kullanılmak üzere, özel güvenlik eğitimi veren
kurumlara, silah eğitiminde kullanılmak üzere, komisyonun kararı ve
valinin onayı ile silah alma,
kullanma ve taşıma izni verilebilir.
Görev
alanı
MADDE 9.
— Bu görevliler 7
nci maddede sayılan yetkileri sadece görevli oldukları süre içinde
ve görev alanlarında kullanabilirler.
Özel güvenlik
görevlileri silahlarını görev alanı dışına çıkaramazlar. İşlenmiş
bir suçun sanığı veya suç işleyeceğinden kuvvetle şüphe edilen
kişinin takibi, dışarıdan yapılan saldırılara karşı tedbir alınması,
para ve değerli eşya nakli, kişi koruma ve cenaze töreni gibi
güzergâh ifade eden durumlarda güzergâh boyu görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu hallerde
Komisyon kararıyla genişletilebilir.
Zor kullanma
ve yakalama yetkilerinin kullanılmasını gerektiren olaylar en seri
vasıtayla yetkili genel kolluğa bildirilir; yakalanan kişi ve zapt
edilen eşya genel kolluğa teslim edilir.
Özel
güvenlik görevlilerinde aranacak şartlar
MADDE 10.
— Özel güvenlik
görevlilerinde aşağıdaki şartlar aranır:
a) Türkiye
Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
b) En az lise
veya dengi okul mezunu olmak.
c) 18 yaşını
doldurmuş olmak.
d) Taksirli
suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya altı aydan fazla hapis
veyahut affa uğramış olsa bile Devletin şahsiyetine karşı işlenen
suçlarla, zimmet, irtikâp, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık,
emniyeti suiistimal, sahtecilik, hileli iflas veya istimal ve
istihlak kaçakçılığı hariç kaçakçılık, resmi ihale ve alım satımlara
fesat karıştırma, Devlet sırlarını açığa vurma, laf atma,
sarkıntılık, ırza tasallut, ırza geçme, kız, kadın veya çocuk
kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş için aracılık, uyuşturucu madde kullanma, uyuşturucu
madde kaçakçılığı suçlarından dolayı hükümlü bulunmamak.
e) Kamu
haklarından yasaklı olmamak.
f) Görevin
yapılmasına engel olabilecek vücut ve akıl hastalığı ile özürlü
bulunmamak.
g) 14 üncü
maddede belirtilen
özel güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmak.
Çalışma
izni
MADDE 11.
— Özel güvenlik
görevlisi olarak istihdam edilecekler ile özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlarda yönetici
olarak çalışacaklar hakkında valilikçe güvenlik soruşturması
yapılır. Soruşturma sonucu olumlu olanlara, bu Kanunun 14 üncü
maddesinde belirtilen özel güvenlik temel eğitimini başarıyla
bitirmiş olmak şartıyla, valilikçe beş yıl süreli çalışma izni
verilir. Ateşli silah taşımayacak özel güvenlik görevlileri hakkında sadece arşiv araştırması
yapılır. Güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması bir ay içinde
tamamlanır.
Göreve
başlayan özel güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş gün
içinde valiliğe bildirilir.
Çalışma
izninin yenilenebilmesi için, güvenlik soruşturmasının olumlu olması
ve Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik yenileme
eğitiminin başarıyla tamamlanmış olması zorunludur.
Özel güvenlik
görevlilerinde aranan şartlardan herhangi birisinin kaybedilmesi
halinde çalışma izni iptal edilir.
Genel kolluk
kuvvetinden emekli olanlar ile en az beş yıl fiilen bu görevde
çalıştıktan sonra kendi istekleriyle görevinden ayrılmış olanlarda,
görevlerinden ayrıldıkları tarihten itibaren beş yıl süreyle özel
güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE 12.
— Özel güvenlik
görevlilerine valilikçe kimlik kartı verilir. Kimlik kartında
görevlinin adı ve soyadı ile silahlı ya da silahsız olduğu
belirtilir.
Kimlik kartı
görev alanı ve süresi içerisinde herkes tarafından görülebilecek
şekilde yakaya takılır. Üzerinde kimlik kartı olmayan özel güvenlik
görevlileri Kanunun 7 nci maddesinde sayılan yetkileri
kullanamazlar.
Herhangi bir
sebeple görevinden ayrılan özel güvenlik görevlileri işveren
tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Kıyafet
MADDE 13.
— Özel güvenlik
görevlileri görev alanı içinde ve süresince üniforma giyerler.
Görevin ve işyerinin özelliği nedeniyle gerekli görülen hallerde
sivil kıyafetle görev yapılmasına komisyon izin
verebilir.
Eğitim
MADDE 14.
— Özel güvenlik
temel eğitimi teorik ve pratik eğitim ile silah eğitiminden oluşmak
üzere yüzyirmi ders saatinden; yenileme eğitimi altmış ders
saatinden az olmamak üzere düzenlenir. Halen bünyesinde güvenlik
fakültesi veya meslek yüksek okulu bulunan ve bünyesinde güvenlik
bölümleri (fakülte veya meslek yüksek okulu) açabilecek olan
üniversitelerin bu bölümlerinden mezun olanlarda beş yıl süreyle
silah eğitimi hariç özel güvenlik temel eğitimi şartı
aranmaz.
Özel güvenlik
eğitimi ücreti karşılığında İçişleri Bakanlığınca verilebileceği
gibi, Bakanlığın izni ile özel eğitim kurumlarınca da verilebilir.
Özel güvenlik eğitimi verecek kurumların kurucu ve yöneticilerinde 5
inci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen şartlar
aranır.
Özel
güvenlik eğitiminin
niteliği, müfredatı, eğiticilerde ve eğitim merkezlerinde aranacak
şartlar ile eğitim sonucu yeterliliğin belirlenmesine ilişkin esas
ve usuller yönetmelikle düzenlenir.
Tazminat
MADDE 15.
— Bu Kanunda
yazılı görevleri yerine getirirken yaralanan, sakatlanan özel
güvenlik görevlilerine veya ölen özel güvenlik görevlisinin kanunî
mirasçılarına, iş sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde
belirlenen miktar ve esaslar çerçevesinde tazminat ödenir. Ancak,
genel hükümlere göre daha yüksek miktarda tazminat ödenmesine mahkemelerce hükmedilmesi halinde, iş
sözleşmesine veya toplu iş sözleşmesine dayanılarak ödenen tutarlar
mahsup edilir.
Birinci fıkra
hükümleri gereğince ödenecek tazminat, 4857 sayılı İş Kanunu
kapsamında ödenmesi gerekecek diğer tazminatlarla
ilişkilendirilmez.
Kamu kurum ve
kuruluşlarında bu Kanunda yazılı görevleri yerine getirirken
yaralanan, sakatlanan özel güvenlik görevlilerine veya ölen özel
güvenlik görevlilerinin kanunî mirasçılarına; iş sözleşmesi, toplu
iş sözleşmesi veya 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması
Hakkında Kanun hükümlerinde belirtilen tazminat miktarlarından
hangisi yüksek ise o miktar ödenir.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Yasaklar ve
Ceza Hükümleri
Görev
dışında çalıştırma yasağı
MADDE 16.
— Özel güvenlik
personeli, Kanunda
belirtilen koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştırılamaz.
Grev
yasağı
MADDE 17.
— Özel güvenlik
personeli greve katılamaz.
Görevden
uzaklaştırma yasağı
MADDE 18.
— Özel güvenlik
görevlileri lokavt dolayısıyla işten uzaklaştırılamaz.
Adlî suçlar
ve cezalar
MADDE 19.
— Bu Kanunda
öngörülen adlî suçlar ve cezalar şunlardır:
a) Bu Kanunun
3 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik iznini almadan özel
güvenlik görevlisi istihdam eden kişilere veya kuruluşların
yöneticilerine altı aya kadar hapis ve altımilyar lira ağır para
cezası verilir.
b) Bu Kanunun
5 inci maddesinde belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik
faaliyetinde bulunan şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu
Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik
birimi oluşturan kurum ve kuruluşların yöneticilerine, bu Kanunun 14
üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik eğitimi veren
kurum ve kuruluşların yöneticilerine bir yıla kadar hapis ve
yirmimilyar lira ağır para cezası verilir. Bu şekilde cezalandırılan kişiler, özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren kurumlarda kurucu ve
yönetici olamazlar.
c) Bu Kanunun
11 inci maddesine göre çalışma izni verilmeyen kişileri özel
güvenlik görevlisi olarak istihdam eden kişi, kurum, kuruluş veya
şirketlere, çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira ağır para
cezası verilir. Bu kişiler silahlı olarak çalıştırılmış ise altı aya
kadar hapis ve çalıştırılan her kişi için altımilyar lira ağır para
cezası verilir.
d) Bu
Kanunun 21 inci
maddesinde belirtilen özel güvenlik malî sorumluluk sigortasını
yaptırmadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden kişi; kurum,
kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine istihdam ettikleri her kişi
için üçmilyar lira ağır para cezası verilir.
e) Bu Kanunda
belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik hizmeti veya özel
güvenlik eğitimi verdiğini ilân eden veya reklam yapan kişi; kurum,
kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine altı aya kadar hapis ve
onmilyar lira ağır para cezası verilir.
İdarî suçlar ve cezalar
MADDE 20.
— Bu Kanunda
öngörülen idarî suç ve para cezaları şunlardır:
a) Diğer kişi,
kurum ve kuruluşlara sağlanacak özel güvenlik hizmetini 5 inci
maddede belirtilen süre içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel
güvenlik şirketlerine her bildirim için birmilyar lira idarî para
cezası verilir.
b) 6 ncı madde
uyarınca mülkî idare amirlerince istenen ilave tedbirleri almayan
kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine ikimilyar lira
idarî para cezası verilir.
c) 17 nci
maddede belirtilen
grev yasağına uymayan, ateşli silahını bu Kanuna aykırı veya görev
alanı dışında kullanan veya özel güvenlik kimlik kartını başkasına
kullandıran özel güvenlik görevlisine birmilyar lira idarî para
cezası verilir ve bu kişilerin çalışma izni iptal edilir. Bu kişiler bir daha özel güvenlik görevlisi
olamazlar.
d) 22 nci
madde gereğince tespit edilip giderilmesi istenen eksiklikleri
gidermeyen kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
e)
Özel güvenlik
görevlisini koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştıran kişi, kurum ve kuruluşlara her eylemleri için birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
f) 11 inci
maddenin ikinci fıkrası ile 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında
belirtilen bildirimleri süresinde yerine getirmeyenlere birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
Bu maddede
öngörülen idarî para cezaları o yerin en büyük mülkî amiri
tarafından verilir. Verilen para cezalarına dair kararlar ilgililere
7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu
cezalara karşı tebliğ tarihinden itibaren en geç yedi gün içinde
yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz, verilen cezanın
yerine getirilmesini durdurmaz. İtiraz, zaruret görülmeyen hâllerde,
evrak üzerinden inceleme
yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. İtiraz üzerine verilen
kararlara karşı bölge idare mahkemesine başvurulabilir. Bölge idare
mahkemesinin verdiği kararlar kesindir. Bu Kanuna göre verilen idarî
para cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın bildirimi üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre Maliye Bakanlığınca
tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Çeşitli
Hükümler
Özel
güvenlik malî sorumluluk sigortası
MADDE 21.
— Özel hukuk
kişileri ve özel güvenlik şirketleri, istihdam ettikleri özel
güvenlik görevlilerinin üçüncü kişilere verecekleri zararların
tazmini amacıyla özel güvenlik malî sorumluluk sigortası yaptırmak
zorundadır. Özel güvenlik malî sorumluluk sigortasına ilişkin esas
ve usuller Hazine Müsteşarlığınca belirlenir.
Bu maddede
öngörülen özel güvenlik malî sorumluluk sigortası, Türkiye’de ilgili
branşta çalışmaya yetkili olan sigorta şirketleri tarafından
yapılır. Bu sigorta şirketleri özel güvenlik malî sorumluluk
sigortasını yapmakla yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe uymayan sigorta
şirketlerine Hazine Müsteşarlığınca sekizmilyar lira idarî para
cezası verilir. Bu para cezasının tahsilinde ve cezaya itiraz
usulünde 20 nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri
uygulanır.
Denetim
MADDE 22.
— İçişleri
Bakanlığı ve valilikler özel güvenlik hizmetleri kapsamında, özel
güvenlik birimlerini, özel güvenlik şirketlerini ve özel güvenlik
eğitimi veren kurumları denetlemeye yetkilidir. Denetimin mahiyeti,
kapsamı, usul ve esasları yönetmelikle belirlenir.
Denetim sonucu
tespit edilen eksikliklerin ilgili kişi, kurum, kuruluş ve
şirketlerce verilen süre içinde giderilmesi zorunludur.
Amacı dışında
faaliyet gösterdiği veya suç kaynağına dönüştüğü tespit edilen
şirketlerin ve özel eğitim kurumlarının faaliyet izni iptal edilir.
Bu şekilde faaliyet izni iptal edilen şirketlerin veya kurumların,
kurucu ve yöneticileri, özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik
eğitimi veren kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
Ceza
uygulaması
MADDE 23.
— Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza Kanununun uygulanmasında memur
sayılır.
Bunlara karşı
görevleri sebebiyle suç işleyenler Devlet memurları aleyhine suç
işlemiş gibi cezalandırılır.
Ruhsat
harcı
MADDE 24.
— Özel güvenlik
şirketlerine ve özel güvenlik eğitimi verecek kurumlara faaliyet
izni verilmesi için onmilyar lira, özel güvenlik görevlilerine
çalışma izni verilmesi için ikiyüzmilyon lira ruhsat harcı alınır ve
bu harç mal sandığına yatırılır.
Yeniden
değerleme oranının uygulanması
MADDE 25.
— Bu Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen ağır para cezaları, 20 nci maddesinde
belirtilen idarî para cezaları, 21 inci maddesinde belirtilen idarî
para cezası, 24 üncü maddesinde belirtilen
ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her yıl 213 sayılı Vergi Usul
Kanununa göre
belirlenecek yeniden
değerleme oranına göre artırılır.
Yönetmelik
MADDE 26.
— Bu Kanunun
uygulanmasına ilişkin yönetmelik, İçişleri Bakanlığınca bu Kanunun
yayımı tarihinden itibaren üç ay içinde çıkarılır.
Yürürlükten
kaldırılan kanun
MADDE 27.
— 22.7.1981
tarihli ve 2495 sayılı Bazı Kurum ve Kuruluşların Korunması ve
Güvenliklerinin Sağlanması Hakkında Kanun yürürlükten
kaldırılmıştır.
GEÇİCİ
MADDE 1. — Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte 2495 sayılı
Kanuna göre kurulmuş olan özel güvenlik teşkilâtlarına özel güvenlik
izni, özel güvenlik görevlilerine de beş yıl süreyle çalışma izni
verilmiş sayılır.
Yürürlük
MADDE 28.
— Bu Kanunun 19
ve 20 nci maddeleri Kanunun yayımı tarihinden itibaren dokuz ay
sonra, diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29.
— Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
| 