MERKEZ KARAKOL AMİRLİĞİ

Karakolumuz hazine yeri olup, 30.11.1983 yılında Maliye Bakanlığına bağlı Milli Emlak Genel Müdürlüğünce tahsis edilmiştir. Mitatpaşa mahallesi, Hastahane caddesi üzerinde, hazine adına kayıtlı iken, 12.12.1983 tarihinde Emniyet Genel Müdürlüğüne tahsisi yapılan arsanın , 04.10.1984 yılında inşaatına başlanmış, 24.01.1986 yılında teşkilatımıza İlçe Emniyet Komiserliği olarak teslim edilmiştir.1034 m2 üzerinde 350 m2 temel atılmış, lojmanlı hizmet binası müştemilatı olarak kullanılmaktadır. Bakanlık Makamının , 01.12.1988 Tarih ve 183314 sayılı yazıları ile Emniyet Amirliğine dönüştürülmüştür. Yine Bakanlık makamının 18.10.1989 Tarih ve 305776 sayılı olurları ile İlçe Emniyet Müdürlüğüne dönüştürülmüştür. Sorumluluk bölgemizin yüzölçümü 12 km2 , Nüfusu 17.000 dir. Yılda ortalama olarak 100 olay meydana gelmiştir.

Nüfusu: 2000 yılında yapılan nüfus sayımı sonuçlarına göre; İlçe merkezinin nüfusu 15.870, ilçeye bağlı köylerin nüfusu 31.344 ve ilçenin toplam nüfusu 47.214 kişidir. Nüfus yoğunluğu % 80,29 , nüfusun %50,01’ i erkek, %49,9’ u kadındır. İlçe merkezinde bulunan konut sayısı 14.343 tür.

Ekonomik Yapısı: İlçenin ekonomik yapısı temelde tarıma ve hayvancılığa dayalıdır. Bununla beraber süs bitkisi yetiştiriciliği de önemli gelir kaynakların biridir. İlçe ekonomisinin tarımsal zenginliği sanayinin gelişememesine neden olmuştur. İklim koşullarının uygunluğu ve bereketli Küçük Menderes Havzasında üretilen tarım ürünleri İzmir in gıda depolarından birisidir. İlçede üretilen belli başlı tarım ürünleri darı, susam, tütün, pamuk, patates, zeytin, kavun, karpuz, incir, üzüm ve bütün sebze çeşitleridir.

Kültürel Yapısı: İlçede  14,343 konut bulunmaktadır. Köylerdeki konutlar daha çok tek katlı, yığma; belde ve ilçe merkezinde bulunan evler ise, iki-üç katlı betonarme binalardır. Binalar çatı ile kaplanmış olup, insan ihtiyacı ve sağlığı için uygun şekilde yapılmıştır. Bir yandan çekirdek aileye geçilmesi, diğer yandan nitelikli konut talebinin artması konut sayısındaki yetersizliğin gün geçtikçe büyümesine neden olmaktadır. İlçe sosyal yaşantı  İzmir ilinin kentsel yapısı ve köylerdeki Anadolu tipi kırsal yapı nedeniyle iki özellik gösterir. İlçe genelinde kırsal yaşamdan kentsel yaşama geçiş görülür. İlçenin sosyal etkinliği zayıftır. Sünnet, nişan ve düğün törenlerinin dışında  yöre halkının ailece katılabileceği sosyal ve kültürel bir etkinlik bulunmamaktadır. Her sene yapılan Çiçek Şenliği, karpuz festivali ve deve güreşleri insanların yapabildikleri ve bir araya geldikleri çeşitli etkinliklerdendir. İlçenin ekonomik durumu nedeniyle çeşitli illerden göç alması sonucu çok farklı kültür karışımları meydana gelmiştir.

Tarihi Yapısı: Yapılan araştırmalara göre ilçenin yerleşim alanı olarak kullanılması M.Ö. sine dayanmaktadır. Bu topraklarda Hititler, Frigyalılar, Lidyalılar, Bizanslılar, Selçuklular, Aydınoğulları ve en son olarak 1425 tarihinden itibaren Osmanlı egemenliğine girmiştir. Orhan Gazi tarafından 24 Oğuz Boyu’ nun Üçok Kolu’ ndan olan Bayındır Türkmen Boyu’ nun ilçeye yerleştirilmesiyle adını “Bayındır Boyu” ndan almıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Bayındır 26 Mayıs 1919 tarihinde Yunanlılar tarafından işgal edilmiş,  Kurtuluş savaş başlamasından sonra 4 Eylül 1922 tarihinde isi Yunan işgalinden kurtulmuştur. İşgal sırasında ilçenin tamamı talan edilmiş, sayısız vatandaş şehit edilmiştir.

Yüzölçümü: Bayındır, İzmir ilinin güneydoğusunda Küçük Menderes havzasında yer alır. İzmir iline uzaklığı 79 Km. dir. Toplam 588 Km2 yüzölçümü ile İzmir ilinin % 4,91 ini kaplar. İlçe merkezi hükümet konağının bulunduğu yer itibariyle denizden 86 metre yüksektedir.

Komşuları: İlçe merkezi, Ege Denizi’ ne dik uzanan Bozdağlar dizini üzerindeki Bayındır (582 m) ve Basra (663 m) tepelerinin güney yamaçlarına kurulmuştur. Doğusundan gelen Küçük Menderes Nehri, ilçenin Tire ilçesi ile sınırını oluşturmaktadır.
Bayındır ilçesi; Doğuda Ödemiş, batıda Torbalı, kuzeyde Manisa nın Turgutlu ilçesi ile komşudur. İlçenin kuzey-güney doğrultusundaki uzunluğu yaklaşık 16 km., doğu-batı doğrultusundaki uzunluğu ise 25 km. dir.

Ulaşım (Demiryolu, Havayolu, Liman): İlçe kurulu bulunan S.S. Bayındır Otobüsçüler Kooperatifine ait otobüslerle İzmir iline sabah 05:30 dan başlayan ve akşam 19:00 da son bulan 20 dk. arayla  karşılıklı otobüs seferleri, Tire ve Ödemiş ilçelerine ise her yarım saatte karşılıklı minibüs seferi bulunmaktadır. Ayrıca ilçeden İzmir, Torbalı, Ödemiş ve Tire  demiryolu hattında bulunduğu için İzmir ve bu ilçelere günlük Oturay ismi verilen az vagonlu yolcu taşımacılığı da yapılmaktadır.

Bitki Örtüsü: İlçenin bitki örtüsü Akdeniz bitki örtüsü olan Maki özelliklerini taşır. Kışın sert olmaması, buralarda sert ve iğne yapraklı sürekli yeşil kalan, ışık isteği fazla, kuraklığa dayanıklı bitkilerin yetişmesine imkan vermiştir. İlçe yerleşim merkezinin doğu, batı ve kuzeyindeki eğimli arazi tamamen zeytin ağaçları ile kaplı olup zeytinliklerin bittiği yüksek kesimlerde orman yer alır. Ormanlar, 24.690 hektar alanla ilçenin % 41,99 ‘ unu oluşturur. Ormanlık alan tamamen devlet tarafından işletilmektedir.

Turizm Potansiyeli: Bayındır yabancı turist yönünden İzmir ilinin en fakir ilçelerinden biridir. Tarihi eserleri, zamanında sahip çıkılamadığı için tahrip olmuş, çeşitli kitabeler çalınmıştır. İlçede bir müzenin de olmaması bazı tarihi eserlerin Tire müzesine gönderilmesine neden olmuştur. Geçmiş dönemlere ait mevcut tarihi eserler camiler, türbeler , tarihi evler ve çeşmeler sayılabilir. İlçenin Dereköy ve Ergenli  Köyünde bulunan şifalı kaplıcalar ile ilki 1998 yılında kutlanmaya başlayan ve geleneksel hale gelen çiçek şenliği de yeni yeni iç turizmin ilgisini çekmeye başlamıştır.

Tarihi ve Turistik Yerleri: İlçe merkezi ve köylerinde bulunan tarihi ve turistik yerlerinden başlıcaları;

Darül Kurra Camii. Tipik Osmanlı Mimarisi özellikli cami 1484 yılında yapılmıştır.

Hacı Sinan Camii ve Medresesi.  On dokuz kubbeli cami Basra Tepesine inşa edilmiştir. 1544 yılında yapımına başlanmış olup, ihtiyaç doğrultusunda camiye eklemeler yapılmıştır. Tipik kare şekilli Osmanlı mimari özelliğini taşır.

Çinili Mescit. 1718 yılında yaptırılmış olup türbesinde kime ait olduğu bilinmeyen üç mezar bulunmaktadır.

Demircilik (Telcioğlu) Cami. 1787 yılında Zadebaşı Kızı Züleyha tarafından yaptırılmıştır.

Hacı Beşir (Hacı Kemal) Cami. 1798 tarihinde yapılan caminin avlusunda sarnıç çeşmesi mevcuttur.

Kayyumzade Hasan Hüseyin Ağa (Pamuk Pazarı) Cami. 1817 yılında yaptırılmıştır. 1952 yılından itibaren vakıflar genel müdürlüğüne devredilmiştir.        

Hacı İbrahim Cami. 1825 tarihinde yaptırılmış

Hacı İlyas Cami. 1837 tarihinde inşa edilmiş olup içerisinde şadırvan bulunmaktadır.

Bıyıklar Cami. 1893 yılında yaptırılmıştır.

Eski Furunlu Cami. 1663 yılında Ağa Hacı İbrahim’ in halka hayır için ekmek dağıtmak amacıyla yanına bir fırınla yatırdığı bir camidir. Bulunduğu köyün ismi de  bu fırından gelmektedir. Cami altından geçirilen sıcak su ile ısıtılmıştır. O tarihte yaptırılan bir çeşmesi de mevcuttur.

Hacı Mehmet Cami. Yusuflu Köyündedir. Yapılış belli olmayıp 1953 yılında restore edilmiştir.

Gömeşli Dede Türbesi. 1600 yıllarında yaşamış, İslam hukuku hakkında fetvalar vermiş Ahmet Hulusi Efendinin talebesi Ahmet’e aittir.

Eskici Dede Türbesi. Ahmet Bin Murat’a ait olup. Yaklaşık 450-500 yıl önce yaptırılmıştır. Türbede iki mezar bulunmaktadır. Bu türbe halen halkın adak adayıp sıkça ziyaret ettiği bir mekandır.

Kelleci Dede Türbesi. Rufai Tarikatına mensup olduğu bilinen Kelleci Dedeye ait olan türbe 450-500 yıllık olup, yeni restore edilmiştir.

Eski Hükümet Binası. Osmanlı döneminin son döneminden M.S. 1761 yılında yaptırılmıştır. 1945 e kadar Hükümet Binası olarak kullanılmış olup, daha sonra Alman Kız Sanat Okulu olarak kullanılmış, bina önünde eski bir tarihi çeşme bulunmaktadır. bina cephesinde eski yazı ve süsler bulunmaktadır.

Ermeni Kilisesi. Halk arasında Atlas Sineması olarak da bilinen kilisenin halen kalıntıları mevcuttur.

Rum Kilisesi. 700 yıllık olduğu tahmin edilen kilisesinin eklentisinde bir hamamı ve bir adet ismi bilinmeyen sarnıcı bulunmaktadır. Kilise 1950 yılında yıkılmış ve mermerleri Tire Müzesine gönderilmiştir.

Darü’ş  Şifa. Yapılış tarihi belli olmayan bu hastane, Hacı Sinan Caminin güney cephesinde bulunur.

Çeşmeler. İlçe merkezi ve köylerinde çoğunluğu Osmanlı zamanına ait olmak üzere çeşitli tarihi çeşme mevcuttur.

Ergenli Köyü ve Dereköy Ilıcaları: Bileşimi akımından içme ve sulama suyu olarak kullanılmayan kaplıca suları  kırık çıkı, kadın hastalıkları , kireçlenmelere iyi gelmektedir.

Sağlık Kuruluşları: İlçe Sağlık Grup Başkanlığı 1995 yılından bu yana hizmet vermektedir. Sağlık Grup Başkanlığı ile aynı binada Merkez Sağlık Ocağı da hizmetlerini yürütmektedir. Bayındır Devlet Hastanesi 1912 yılında halkın yardımlarıyla Gureba Hastanesi olarak yapılmıştır. 1949 yılında Bayındır Devlet Hastanesi olarak adlandırılmış, ayrıca 50 yataklı ek bina inşaatı devam etmektedir.

Lojman Durumu: Bayındır İlçe Emniyet Müdürlüğü ilçe merkezinde bulunan 5 katlı bir binadan oluşmaktadır. Binanın bodrum katının bir bölümü restore edilerek Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine dönüştürülmüş, zemin katı İlçe Emniyet Müdürlüğü ve Merkez Karakol Amirliği olarak hizmet vermekte, diğer 4 katlı bölüm ise 16 dairelik Polis Lojmanı olarak personel tarafından kullanılmaktadır. 16 lojman yeter bulunmamakta olup, yeni bir hizmet binası ve lojman yapımı için girişimlerde bulunulmuş. Ancak devletimizin uygulamakta olduğu tasarruf tedbirleri nedeniyle henüz yatırım planına alınamamıştır.

Sosyal Tesisler (Polis evi, Lokal, Spor Tesisleri VB.): İlçemize ait hiçbir sosyal tesis bulunmamakta olup; İlçede bulunan resmi kurumlar içerisinde sosyal tesis olarak Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Öğretmen evidir.